В ерата на социалните мрежи процъфтява и жанра блог. Ето какво споделя един руски фотограф за свое посещение в Куба. * Заглавието, което той е подбрал, е заимствано от страниците на вестник "Правда" от брой, излязъл някъде през 80-те години на миналия век.
Според автора снимките красноречиво говорят, че времето в Куба наистина е спряло някъде там - около 1980 година.
В момента в Куба се котират две валути. Местните се осланят на песото, което по официален курс се разменя около 30 песо за 1 долар. Има обаче и конвертируемо песо, което на жаргон се нарича "куки" (от съкращението CUC). Формално "куки" е вързано за долара, но ако обменяте долари винаги има комисионна от 10%, а на места и 20%. Главният източник на конвертируемата валута, разбира се е туризмът.
Заради двата типа валути има и два вида цени - в песо и в конвертируемо песо. С обикновеното песо, означавано със знака за долар, но само с една вертикална черта, се купува всичко, което е нужно за ежедневието - храни, напитки, месо и т.н. Магазините, в които се въртят тия пари, навяват спомени за всичко онова, което наричаме "социалистическо минало". В страната всички стоки са в графа "дефицитни". Масло и сол, например, се продават само срещу талони. Магазините са с покъртителен интериор.
Продавачите обаче са добронамерени и охотно си комуникират с местните и с туристите, стига последните да се осмелят да посетят магазините за простолюдието. Защото има и магазини, в които се продават луксозни стоки, но само за конвертируемите песо.
Всички вносни стоки са в "куки". Но и цените им са странни. Битовата техника, например, е почти двойно по-скъпа, отколкото в Европа.
И ако наистина много сте се затъжили за атмосферата от социалистическите времена, то непременно трябва да посетите някой от пазарите в Хавана, казва авторът в заключение. Социализъм и екзотика на едно място.
Вашите коментари